Manisalı Ressam Coşkun’dan, Büyükşehir Belediyesi’ne sitem!

Manisa Büyükşehir Belediyesi tarafından Mesir Festivali dolayısıyla Axel Mengü’ye yaptırılan duvar resmini değerlendiren Nazan Coşkun, “Depresif bir Hafsa Sultan olmuş. Heralde mesir macunu yedikten sonra güzelleşecek” dedi. Coşkun ayrıca, “Manisalı bir ressam olarak bizler de bu etkinlikte yer almak isterdik. Görünce üzüldüm. Bundan sonraki etkinliklerde yerel sanatçılar olarak bizlere öncelik verilirse çok mutlu olurum” dedi

Kısaca kendinizi tanıtır mısınız?
1994 Manisa doğumluyum. Manisalı bir ailenin çocuğuyum. İlk ve orta öğrenimimi Manisa’da tamamladım. Lise yıllarımda Manisalı ressam çok değerli hocam Ömer Yörük’ten özel ders aldım. Hatta o dönemlerde Manisalı ünlü oyuncu İsmail Ege Şaşmaz da bize  modellik yapıyordu.  Ege Üniversitesi Sahne Sanatları’nı kazandım. Ömer hocam da Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Bodrum Güzel Sanatlar Fakültesi’ni tavsiye etmişti. Onu da kazanınca tercihim oradan yana oldu.  Üniversiteyi dört yıl Bodrum’da okudum. Yazları turizm sektöründe Bodrum’da çalıştım. 2015 yılında mezun olduktan sonra Manisa’da atölyemi açtım.

Resme ilginiz nasıl başladı?
Aslında ben çocukluğumdan itibaren resim aşığıydım. Ailem de beni çok destekledi. İlk ödülümü Akşemseddin İlköğretim Okulu’na giderken, 2007 yılında TBMM Eski Başkanı Bülent Arınç’ın elinden aldım. Yine böyle bir Mesir Festivali zamanıydı. Manisa’yı tanıtan resmimle birinci olmuştum. Ödülümü de Manisalı ünlü siyasetçi Bülent Arınç’ın elinden almak benim için ayrı bir motive oldu. 

Türkiye’de sanatı destekleyen bir ailede yer alman büyük bir şans.. Aileni biraz tanıyabilir miyiz?
Gerçekten de öyle.. Ailem beni ilkokuldan itibaren destekledi. Sanatımda beni hiç yalnız bırakmadılar. Hatta buraya taşınırken, babam ve arkadaşları bana yardım etti. Tabloları beraber taşıdık.  Manisa’da ekmek fırınımız vardı. Alaybey’de Gülçinler, sonra da Bozköy’de Nazgül fırını işlettiler. Şimdi emekli oldular. Trafik kazası geçirdiğim dönemde de en büyük destekçim oldular. Onlar olmasa yeniden resme başlayamazdım.

Geçmiş olsun, büyük bir kaza mıydı?
2015 yılında okuldan eve dönerken trafik kazası geçirdim. Sağ kolum kırıldı. Platin takıldı.  Bu benim için çok büyük bir travmaya dönüştü. Çok kötü günler yaşadım. Sanatımı yapamayacak olmam beni derinden yaraladı.  Yine ailemin desteği ile aslında,  fizik tedavilerle sağ kolum yavaş yavaş açıldı ve yeniden resim yapmaya başladım.

Bir sanatçı için büyük bir travma.. Neyse ki atlatmışsınız..

Çok zor zamanlardı..

Kendi tarzınızda resimler yapıyorsunuz. Bu tarzın adı nedir biraz bahseder misiniz?

Evet bu tarzı ben kendim oluşturdum. Eksiz çalışmalarımı tuvale aktarıyorum. Çerçeve resimlerde genellikle bir sınır olarak kullanılır. Ben o sınırları aşmak için, çerçevenin dışına taşırıyorum. Büyük tablolarım daha fazla. Resim tamamlandıktan sonra üzerine kendimce eksik gördüğüm bir renk fırlatıyorum. Silikonla üç boyutlu tasarımlar yaratıyorum.

Zor bir tarza benziyor..
Evet aslında bu tarzı yaratana kadar bir hayli uğraştım. Malzemelerin birbirini tutması zor oldu. Hırdavatçılara gittim. Onlardan biraz akıl aldım. Sonunda istediğim tarzı elde ettim.

Atölyenizde ilk gözüme çarpan Devrim Erbil’in röprödüksiyonu oldu. En zor eserlerinden birisine çalışmışsınız.. Başka hangi ressamları beğeniyorsunuz?

Evet, dönemimiz ressamı Devrim Erbil’e büyük bir hayranlığım var. Devrim Erbil’in bir tablosunu röprödüksiyon yapıp kendi tarzımda yorumladım. Türk fotoğrafçı ve ressam Burhan Doğançay’ı da anmak isterim. Yabancılardan ise barok dönemin ressamlarından büyük sanatçı Caravaggio’nun izinden giden Hollandalı ressam Dirck van Baburen ve katalan sürrealist ressam Salvador Dali’yi sayabilirim.

Eserlerinizde kadın figürleri ön plana çıkıyor..
Kadınlar duyguyu çok daha iyi ifade ediyor. Kadın dursa bile bir duyguyu yansıtır. Daha sonra erkek figürlerinde de çalışmaya başladım.  Erkek figürlerini daha mitolojik formlarda kullanıyorum. Bunun yanı sıra duvar resimleri de çalışıyorum. Bodrum ve Alaçatı’da pekçok büyük otelin duvar resimlerinde imzam var. Manisa’da da duvar resimleri yapıyorum.

Duvar resimlerinden bahsetmişken, Manisa Büyükşehir Belediyesi 486. Mesir Festivali dolayısıyla duvar resimleri yaptırdı..

Aslında o konuda ben biraz üzüldüm. Manisa’ya ait bir festivalde Manisalı sanatçılarla da çalışılsa daha iyi olurdu. Manisalı bir ressam olarak böyle bir etkinlikte  ben de yer almak isterdim. Keşke bizlere öncelik verilseydi.

Peki duvar resimlerini bir ressam gözüyle değerlendirir misiniz? Beğendiğiniz mi?

Resimlerin çok aceleye geldiğini düşünüyorum. Resimlerde çok kararmalar var. İyiler de var ama genel olarak resimlerin hepsi karanlık..

Axel Mengü’nün yaptığı Hafsa Sultan nasıl sizce?

Bence çok karanlık. Çok karartılmış resim. Daha canlı ve daha modern olabilirdi. Anatomik hatalar var. Biraz karamsar bir Hafza Sultan olmuş. Hafza Sultan’ın depresif dönemini yansıtmış sanki. Yaşlanmış hali gibi. Heralde mesir macunu yiyince gülecek ve gençleşecek.